Geen gezeik meer, exscuses bewaren we weer voor later en het niksdoen kan altijd nog als je echt niks te doen hebt. Het word tijd om je zaken op de rails te krijgen zonder negatief BSA.

Elk mens is een een bepaalde manier lui en laks. Het uit zich alleen in andere vormen. Mijn gekozen vorm heeft me aardig naar de realiteit gemept en ik moet nu ook oppassen dat ik niet in het zelfde patroon val. Hoe vaak hebben we gezegd: Komt morgen wel? Morgen kwam sneller dan nu en weer valt er een gat in de cijferlijst. Als dit zo door blijft gaan, valt er een gat in je studie zelf. Niet draaien, maar focussen, vanaf nu een andere manier van dit doen.

embee

Onzichtbaar het leven beinvloeden

Het schijnt tegenwoordig leuk te zijn om mensen te kutten. Maar dan heb ik het niet over het oude stoel weg trekken als iemand wil gaan zitten of de algemene grappen om iemands nieuwe haar. Vandaag de dag maken we elkaar het liefst zo achterbaks mogelijk kapot.

Kanker verziekt je taal, maar je kan via hele andere manier iemands leven verzieken. Deze individuen die denken god te spelen mogen van mij een nekschot op recept krijgen. De lol om iemand zo dwars te zitten dat zijn persoonlijke leven er invloed op heeft is nog minder grappig dan een 3de rangs amateur caberatier die optreed in een go-go bar. Het liefst zo laag mogelijk, onder de riem en met een steek in de rug.

Persoonlijk of onpersoonlijk, daar kom je dan niet achter. Internet brengt mooie dingen, maar de doos van pandora word steeds groter. Het medium word steeds meer misbruikt en de cyberoorlog tussen landen word later het belangrijkste punt om te winnen. 

Ik ga niet dieper in op wat mij is overkomen. Misschien leest de persoon in kwestie dit ooit en het laatste wat ik wil is dat hij (of zij) een stijve pik krijgt van de aandacht. Zijn ego is al genoeg gestreeld doordat hij bijna kreeg wat hij/zij wou. Chaos en verwarring. Ik kan hier maar een ding op zeggen: Bravo, goed gedaan, ik hoop dat je ooit de ballen krijgt om het me recht in het gezicht te zeggen.

Klein geld?

Als ik me ergens aan erger, dan is het wel kilo's kleingeld in je portemonnee. Ik dump mijn 5, 10 en 20 muntjes iedere week om het gewicht onder dat van een pak melk te houden maar het is dweilen met de kraan open. Flikker toch op met je kleingeld!

Laatst was ik in de Albert Heijn to Go in Rotterdam. Ik dacht snel even een broodje te halen voor mijn trein ging. Nadat de mevrouw achter de kassa het bedrag van 2 euro 50 aan mij vroeg, betaalde ik met een biljet van 5 euro. Ze keek bedenkelijk, maar pakte het toch aan. Vervolgens opende ze de kassa, en begon alle 10 centjes die ze had op te tellen, en gaf mij 2.50 aan 10cent muntjes terug. Met lichte verbazing keek ik naar de stapel muntjes die voor me lag. Hebt u het niet wat kleiner? De vrouw keek geirriteerd en antwoorde kortaf: ''Nee!'' Aangezien de hoop centen voor mij groter was dan het broodje zelf zei ik: dan wil ik toch liever pinnen. Een diepe zucht kwam van achter de toonbank. ''Dat kan niet meer, het staat al in de kassa, Volgende!''

Nu begrijpen jullie, op dit moment had ik het liefst de toren met muntjes omgeschopt, en het broodje platgekauwt en in haar gezicht uitgespuugt. Ik snap niet waarom ze me niet eerst even waarschuwde dat er geen grote muntstukken meer waren. Pure desinteresse? Slechte dag gehad? Ter plekke ongesteld geraakt en lekte door als een douchekop? Misschien leuk feitje, dit was de 4de beste Albert Heijn To go in Nederland. Hoe moet het er aan toe gaan in de slechtste Albert Heijn To Go? Één ding weet ik zeker, zodra ik weer in Rotterdam ben, kunnen ze hun centen terug verwachten. In meervoud. Broodje frikandel, flesje AA, pakje peuken en pakje kaugom? 8.60? Prima, wacht even hoor: 0.05, 0.10, 0.15, 0.20, 0.25...

Leef!

Mensen lopen vaak te zeiken over softdrugs. ''ik heb het niet nodig'' of ''je verpest je lichaam''. Natuurlijk zijn deze beweringen waar, maar waar is het gevoel voor avontuur? Waar is de menselijke nieuwsgierigheid gebleven naar nieuwe ervaringen?

Ik ben er heilig van overtuigt dat de zoektocht naar nieuwe ervaringen en gevoelens die de mens vanaf de oertijd heeft langzaam verdwijnt. Wat de boer niet kent, vreet ie niet. Hoe belachelijk is het dat er zoveel mensen niet meer benieuwd zijn hoe het aan de andere kant is? Hun 9 tot 5 baantje is veilig en zeker. Ze luisteren naar de muziek waarvan ze weten dat ze het leuk vinden en je zult ze nooit iets spontaans zien doen. Mede door deze gedachte krijg ik de kriebels als mensen bij voorbaat nee zeggen tegen dingen die ze niet kennen. Ik hou mezelf in die trent een gedachte aan: Je hebt meer spijt als je iets niet gedaan hebt, dan als je het gedaan hebt en je komt er achter dat het niet leuk is.

Een mooi voorbeeld om dit te bevestigen: Laatst ging ik naar ''state of mind''. De Smartshop aan de oude gracht. Ik wou eens wat nieuws proberen, een nieuwe ervaring. Nadat ik aan de aardige man achter de toonbank vroeg wat me lekker kon laten trippen draai ik me naar de persoon naast me die al een tijdje aan de toonbank staat. Ik dacht hem te herkennen, maar het kutste wat je kan doen is hoi zeggen tegen iemand die het toch niet blijkt te zijn. Ik richt mijn aandacht weer op de man achter de toonbank die me verschillende producten liet zien. Toen ik mijn keus had gemaakt zei de persoon naast me: Die is wel goed, maar het is tering ranzig. Je moet er echt even doorheen, maar het resultaat mag er zijn. Toen ik de stem hoorde wist ik het zeker: Naast mij stond de enige echte Kyteman. Totaal onverwacht stond daar een kerel waarvan ik de muziek heb grijs gedraaid. Ik wilde niet de kwijlende geilchick zijn, dus ik maakte een grapje terug, betaalde en liep de winkel uit.

Moraal van het verhaal: Door nieuwe ervaringen te zoeken, krijg je soms meerdere ervaringen er voor terug. Probeer te leven, te zijn, te zien en probeer te leven. Zonder de nieuwe ervaringen is het leven als een natte sigaret. Je wil het wel roken, maar het is verdomd ranzig.

Utopisch haten

Ik haat veel dingen in het leven.
Ik haat het als iemand een te slap handje geeft bijvoorbeeld, of als iemand duidelijk nep-aardig tegen je doet. Haat en irritatie zijn emoties die vaker opspelen dan je lief is. Ik heb dit met talloze dingen van de plastic plakbandjes om de broodzakken die je onmogelijk open krijgt zonder mes, of (speciaal voor de jongens) dat je van je trapper afglijd en je mannelijkheid behoorlijke schade toedoet, maar ook als ik met snake 5 punten voor mijn highscore af ga.

Zoals je ziet, kan ik in luttele seconden zo 5 dingen ophalen die mij het bloed doen koken. Dit hoewel ik geen haatdragend persoon ben. Oh nee, bij verre niet!

Laten we eens kijken wat Haat is. We kunnen vaststellen dat haat het tegenovergestelde is van liefde. Wikipedia geeft de volgende omschrijving: Haat wordt ervaren als een gevoel van afstoting tot iets of iemand (het object dat men haat) met een neiging tot het kwetsen of vernietigen van dit object. Ik ben het deels met deze definitie eens. Het 'vernietingen' van de fakers gaat redelijk ver (voor een niet haatdragend persoon) maar wat zou ik graag soms het plakbandje van de broodzak willen kwetsen!

Nu vraag je jezelf af, wat loopt hij nou te zaniken over broodzakken en spelletjes op een mobieltje? Er zijn zoveel belangrijkere dingen in de wereld! Inderdaad, maar mijn punt heb ik al lang gemaakt. Naast dat mijn ego het blijkbaar niet aan kan dat het word verslagen door een stukje plastic, heb ik laten zien wat een doorsnee persoon kan haten. Geloof me, we waren nog niet eens op 5% met mijn rijtje dingen die ik haat. Dit kan je ook mooi voor jezelf doen, schrijf eens op wat je allemaal haat. Als je de lijst af hebt, dan zul je meteen zien dat wereldvrede fictie is. Het hele utopische idee van vrede in elk wereld deel is onmogelijk voor onze mensheid.

We zijn niet te ver heen, we zijn altijd zo geweest. Survival of the fittest, slacht de mindere af. We beginnen met dieren en eindigen met mensen. Vrede betekend geen frictie. Geen frictie betekend het zelfde liefhebben. Het tegenovergestelde van liefde is haat. We moet allemaal het zelfde haten willen we vrede hebben.

Nog meer haten? Tering, ik had er al zo een hekel aan!

Embee

Een begin bestaat niet.

Hey!

Dit is mijn eerst blog, op deze blogpagina. Eigenlijk is dit ook mn allereerste blog ooit. Het is natuurlijk maar hoe je het bekijkt. Op mijn Blogpagina zullen vooral columns staan die ik schrijf over de dagelijkse dingen die mij opvallen. Dit kunnen situaties zijn, zowel humoristisch als serieus. Maar ook scenarios of ideen waar ik een bepaalde kijk op heb.

Zoals de titel al zegt, een begin bestaat niet. Het enige begin dat er ooit was kunnen wij niet weten. Dit is de aloude eeuwige vraag: waar komen we vandaan en waarom. Wees gerust ik ga hier niet eindeloos op door. Het is eigenlijk heel makkelijk te verklaren waarom we dit niet weten. We zijn gewoon nog niet ver genoeg geevalueerd! Wat is er achter de ruimte? Geen idee, we kunnen het niet bevatten. Serieus probeer er maar eens over na te denken, dat gaat gewoon niet. Onze hersenen zijn nog niet genoeg ontwikkeld om dat te kunnen bevatten.

Dit is een klein voorbeeld over hoe mijn columns eruit zullen zien. Ik hoop jullie te kunnen inspireren, nieuwe wegen te laten zien, of gewoon dodelijk te vervelen. Hoe dan ook, ik wens jullie veel plezier!

Embee